Krakowskie Towarzystwo Pomocy Uzależnionym
HOSTEL - mieszkania readaptacyjne

Wieliczka - Barycz

ul. Sadowa 117a,119,121

tel.: (0) 606-20-31-56 | (0) 606-78-39-31
e-mail: hostel@ktpu.krakow.pl

Celem badań jest przedstawienie informacji dotyczących pełnego powrotu do pełnienia ról społecznych osób, które w przeszłości były uzależnione od środków odurzających, ukończyły program leczenia uzależnień i mieszkały w Hostelu. Badaniami objęto osoby, które mieszkały w Hostelu od kwietnia 1999r. do grudnia 2002r.

Analiza badań

Dane personalne:

W Hostelu przebywało dziewiętnaście kobiet, czterdziestu pięciu mężczyzn oraz piętnaścioro dzieci. Byli to przede wszystkim narkomanii, sześciu alkoholików oraz trzy osoby bezdomne. Wszystkie te osoby ukończyły pełny cykl terapii leczenia uzależnień. Większość z tych osób to absolwenci ośrodka Domu Monaru w Krakowie-Pleszowie, „Domu Gwan” w Krakowie oraz kierowani przez poradnie w Krakowie i Warszawie i z innych ośrodków.

• Sytuacja rodzinna:

Stan cywilny:

wolny-36

małżeństwa- 7

żyjący w konkubinacie-12

• Posiadane dzieci

Szesnaście osób posiada dzieci. W tym cztery pary wyprowadzając się z Hostelu założyły rodziny formalizując swoje związki. Stabilizacja własnego życia rodzinnego: trwałe związki małżeńskie i emocjonalne, przyjście na świat dzieci i wychowanie ich wspólnie z małżonkiem to główne zamierzenia  osób zaleczonych. Badani podkreślali w swych wypowiedziach, dużą satysfakcję ze swych związków.

• Praca zawodowa

Rodzaj pracy wykonywanej w czasie mieszkania w Hostelu

*osoby nie pracujące, a mieszkające w Hostelu to matki wychowujące dzieci, bądź uczące się.

Osoby, które po opuszczeniu placówki nie pracują to nadal matki wychowujące dzieci oraz 7 osób powróciło do nałogu.

Jednym z ważnych elementów życia społecznego jest praca zawodowa. U osób wkraczających na drogę uzależnienia ta sfera życia ulega zakłóceniu. Degradacja psychiczna i fizyczna, brak odpowiednich mechanizmów i motywacji spowodowanych nadużywaniem narkotyków, nigdy nie pozwoliły na podjęcie pracy, bądź doprowadziły do jej porzucenia.

Przeprowadzone badania ukazują, że bezpośrednio po ukończeniu leczenia duża liczba osób podejmuje pracę zarobkową i jest to ich pierwsza forma aktywności społecznej na zewnątrz ośrodka. Z pośród badanych 16 osób nie pracuje, część z nich to matki wychowujące dzieci, dwie studiują, siedem osób powróciło do nałogu. Jak wynika z przedstawionych danych w  tabeli większość badanych po opuszczeniu placówki jest zatrudniona na stały etat. W dużej mierze przyczyniło się do tego podniesienie swoich kwalifikacji poprzez uzupełnienie wykształcenia lub ukończenie specjalistycznych kursów.

Podejmowanie pracy zarobkowej wynika nie tylko z konieczności zaradzenia potrzebom egzystencjalnym, ale także z chęci uzyskania jak największej niezależności. 

• Wykształcenie i uzupełnianie wykształcenia

Po opuszczeniu placówki Hostel podniosło swoje kwalifikacje osiem osób, nadal naukę w szkole średniej kontynuuje pięć osób oraz dwie uczęszczają na studia wyższe. Często bywa, że narkomanii przerywają swoją edukacje szkolną z powodu uzależnienia. Zdobywanie wykształcenia jest  bardzo ważnym elementem w dalszym życiu osób, które były uzależnione pozwala im to znaleźć lepszą pracę, zwiększa  poczucie swojej wartości.

Sytuacja mieszkaniowa

W związku z trudną sytuacją ekonomiczną w naszym kraju osiemnaście osób zamieszkujących Hotel powróciło do swojego miejsca zamieszkania. Cztery osoby kupiły samodzielne mieszkanie w okolicy Wieliczki i w Lublinie inne wynajmują, bądź mieszkają w domu rodzinnym. Dwadzieścia pozostało w Krakowie, wynajmują mieszkania. Siedem osób powróciło do nałogu, jednak cztery z nich podjęło ponowne leczenie.

Porządkowanie sytuacji prawno-kryminalnej.

Konflikty z prawem są charakterystyczne dla większości osób nadużywających narkotyki. Były to zwykle przestępstwa związane z narkotykami oraz kradzieże. Siedmioro mieszkańców nie uregulowało sytuacji prawno-kryminalnej, trzy weszły    ponownie w konflikt z prawem (nadal przebywają w zakładzie karnym), szesnaście osób uregulowało sprawy karne mieszkając w Hotelu.

Problemy na jakie napotykali badani po opuszczeniu Hostelu

Przeważającymi problemami, na które napotykają respondenci to problemy natury społecznej i emocjonalnej. Kłopoty z uzyskaniem samodzielnego (własnościowego) mieszkania, trudności materialne związane z niskimi zarobkami, oraz trudności w kontaktach w tzw. szerokim społeczeństwie. Te ostatnie spowodowane są tym, że badani przebywali głównie w środowiskach subkulturowych i nie mieli okazji poznać zróżnicowanych standardów zachowań w różnorodnych sytuacjach towarzyskich. Pojawiają się tutaj trudności z nawiązywaniem nowych kontaktów i towarzyszące temu lęki, poczucie inności oraz niska samoocena. Jak wynika z przeprowadzonych badań, aż (60%) badanych w swoich wypowiedziach zasygnalizowało te problemy.   

Podsumowanie

Założeniem programu jest pełna adaptacja społeczna osób, które były uzależnione od środków psychoaktywnych. Jak wynika z przedstawionych danych 89% osiągnęło pełną samodzielność społeczną, a 11% powróciło do nałogu.

Większość ankietowanych w pełni skorzystało z oferty programowej Hotelu: zgromadzili fundusze, które pozwoliły im na zakup mieszkania lub jego wynajem. Podniosły swoje kwalifikacje, co pozwoliło na podwyższenie standardu życia poprzez znalezienie odpowiedniej pracy, która często daje im satysfakcję nie tylko finansową .Większość badanych ustabilizowała swoje życie emocjonalne zakładając swoje rodziny. Lokalizacja Hotelu stwarza możliwości rozwoju wewnętrznego człowieka oraz  rozrywkę.   

Aktualizacja danych 2003-2004 (do września)

CTN MONAR Kraków © 2004